Tallboy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bomba Tallboy

Tallboy (ang. wysoki chłopiec) – używana w czasie II wojny światowej mniejsza wersja najcięższej bomby lotniczej Grand Slam o masie 5340 kg. Została skonstruowana przez brytyjskiego inżyniera Barnesa Wallisa według opracowanego przez niego konceptu bomby earth quake. Rozmiary i masa bomby były tak duże, że mógł ją przenosić tylko jeden ciężki bombowiec – Avro Lancaster dysponujący odpowiednio dużą komorą bombową. Po raz pierwszy użyta w czerwcu 1944 roku do niszczenia niemieckich schronów na terenie Francji. Zwłaszcza dotyczyło to schronów dla okrętów podwodnych w miejscowości Lorient, a także Brest i Saint-Nazaire. Licencję na produkcję bomb Tallboy zakupiły także Stany Zjednoczone. Na jej podstawie opracowano tam bombę kierowaną VB-13 Tarzon.

Do końca wojny dywizjon specjalnie przygotowanych bombowców Avro Lancaster zrzucił 854 takie bomby[potrzebny przypis], m.in. zatapiając niemiecki pancernikTirpitz[1]. Niewybuch bomby tallboy znaleziono we wrześniu 2019 r. w Kanale Piastowskim w Świnoujściu[2]. Bomba została zrzucona prawdopodobnie podczas nalotu zakończonego zatopieniem krążownika „Lützow” w 1945 r.[1]

Tallboy w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Niewybuch tego typu bomby występuje w filmie akcji John Rambo, pełniąc istotną rolę dla fabuły filmu, rozgrywającej się w birmańskiej dżungli.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]